ณ โรงเรียนแห่งหนึ่ง ในตำบลวังตะเฆ่ อ.หนองบัวระเหว จ.ชัยภูมิ ดิฉันก็อยู่ที่โรงเรียนแห่งนี้เหมือนกัน เป็นธรรมดาของวัยรุ่นที่จะต้องมีความสนใจในเพศตรงข้าม ดิฉันเองก็มีแฟนอยู่แต่นั่นไม่ใช่ปัญหาเพราะมันยังไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เรื่องที่ดิฉันอยากเล่าเป็นเรื่องของผู้หญิงคนหนึ่ง ที่เป็นรุ่นเดียวกับดิฉัน เขาก็เป็นเหมือนวัยรุ่นทั่วไปคือมีแฟนและเป็นรุ่นพี่ คบกันมานานแล้ว โดยในช่วงแรกเห็นเขามีความสุขมาก กินข้าวด้วยกัน อ่านหนังสือด้วยกัน กลับบ้านพร้อมกัน ไปเที่ยวด้วยกันทั้งกลางวันและกลางคืน ดูเขามีความสุขมาก ดิฉันเองยังแอบนึกอิจฉา

ต่อมาไม่นานเขาเริ่มขาดโรงเรียนบ่อย ๆ และมีท่าทางแปลก ๆ คือเขาจะไปชั่งน้ำหนักบ่อยมากและ  น้ำหนักก็เพิ่มมากขึ้นแบบผิดสังเกต แต่เราก็ไม่ได้รู้สึกถึงความผิดปกติหรือรู้สึกเอะใจอะไร เพราะว่าเพื่อนของดิฉันคนนี้โดยปกติเขาจะเป็นคนที่มีรูปร่างอวบ ขาวและมีน้ำมีนวลอยู่แล้ว จนมาวันหนึ่งเขาได้บอกเราว่าเขาจะไม่เรียนต่อ เพราะเขามีปัญหาทางครอบครัว แต่เราก็ไม่ได้ถามว่าเรื่องอะไร ก็ยังงงอยู่ว่าเขาเป็นคนที่ไม่น่าจะมีปัญหาอะไรในครอบครัว และรู้สึกเสียดายที่อีกไม่นานเราก็จะจบ ม.6 แล้ว และวันต่อมาเขาก็ไม่มาเรียนหนังสือ

แม่ของเขารู้สึกผิดสังเกตว่าทำไมลูกสาวตัวเองถึงท้องใหญ่ผิดปกติ ด้วยความเป็นห่วงลูกจึงพูดคุยและสอบถามจนได้ทราบความเป็นจริงว่าลูกสาวของตนเองตั้งท้อง จึงตัดสินใจไปบอกพ่อแม่ของฝ่ายชายให้มาคุยกันเพื่อเจรจาและตกลงในสิ่งที่เกิดขึ้น ในที่สุดจึงตกลงที่จะเก็บเด็กไว้ โดยฝ่ายหญิงให้ตั้งท้องและออกจากโรงเรียน ส่วนฝ่ายชายให้เรียนหนังสือต่อ และมีการผูกแขนเพื่อให้สังคมได้รับรู้ว่าได้แต่งงานและอยู่ด้วยกัน โดยทำพิธีแบบง่าย ๆ

แต่เนื่องจากความรักของเขาอยู่ในช่วงวัยรุ่น ฝ่ายหญิงเป็นฝ่ายที่อยู่บ้านเลี้ยงลูก แต่ฝ่ายชายเป็นฝ่ายที่ได้เรียนหนังสือ ได้มีโอกาสที่จะไปเที่ยวและไปไหนก็ได้ มีโอกาสที่จะได้เจอกับคนอื่น ๆ จึงทำให้เกิดปัญหาขึ้น เขามีปัญหาบ่อยครั้งเพราะแฟนของเขาติดเพื่อน ชอบเที่ยวไม่ค่อยสนใจตัวเธอกับลูกเท่าไหร่ ทำให้ตัวเธอท้อแท้ เหนื่อยล้า จนในที่สุดเธอได้นึกถึงเพื่อนเก่านั่นก็คือพวกเรา เธอได้เข้ามาปรึกษากับพวกเราในเรื่องที่เกิดขึ้น เราให้คำปรึกษาเธอว่า เมื่อเธอเลือกเส้นทางเดินของเธอแล้ว ควรทำหน้าที่ของแม่ให้ดีที่สุด  ต้องมีความอดทนให้มากยิ่งขึ้น มีความรับผิดชอบ และทุกครั้งที่เธอท้อแท้ร้องไห้ ให้มาปรึกษาเราได้ตลอด หลังจากพูดคุยกันอยู่นานจนเธอเริ่มยิ้มได้และเริ่มสบายใจขึ้น เธอจึงกลับไปที่บ้านและเลี้ยงลูกของเธอต่อไป

เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์ให้กับพวกเราและวัยรุ่นทุกคน เมื่อมีหน้าที่หลักคือเรียนหนังสือ ก็ต้องทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด ให้นึกถึงพ่อแม่ที่ส่งเสียให้เรียนหนังสือเพื่อให้เรามีอนาคตที่ดี หากเลือกที่จะมีเพศสัมพันธ์ก็ต้องรู้จักการป้องกัน เพราะถ้าเกิดผิดพลาดขึ้นมาแล้วจะเกิดผลเสียอื่น ๆ ตามมาอีกมากมาย

โดย นางสาวพิมลพรรณ คำแก้ว